czyli połóżmy się i umrzyjmy
Aha, więc tchórzycie? Przecież przed chwilą jeszcze nie chciało wam się żyć. Zostawicie mnie teraz samą w grobie? To może dajmy już sobie spokój z umieraniem i wrzućmy do trumny żal, depresję i niemoc, a sami zajmijmy się przeżywaniem długiego, nudnego życia.
Mogiły są dla martwych, żywi niech się do nich za życia nie pakują, bo zwyczajnie zabraknie miejsca. Wszyscy nie mogą nagle dostać depresji, bo dziury na cmentarzu są już dawno pozaklepywane. DESKAMI.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz